Logo nonfront

Prawo UE

Podstawowym podziałem prawa UE jest podział na prawo pierwotne – stanowione przez państwa członkowskie jako część prawa międzynarodowego oraz prawo wtórne – stanowione przez instytucje Unii. W razie konfliktu norm prawnych z zakresu prawa pierwotnego i prawa wtórnego, pierwszeństwo przysługuje prawu pierwotnemu.
Prawo pierwotne[edytuj]
Na prawo pierwotne składają się traktaty zawierane przez Państwa członkowskie - z prawnego punktu widzenia są to zwyczajne umowy międzynarodowe, jednakże jedynie początkowo zawierane w sposób uregulowany Konwencją wiedeńską o prawie traktatów. Obecnie tryb zmiany traktatów opisany jest w artykule 48 Traktatu o Unii Europejskiej.
Lista aktów prawa pierwotnego (akty zaznaczone na szaro jeszcze nie obowiązują lub już przestały):
traktaty założycielskie Wspólnot Europejskich i Unii Europejskiej
Traktat paryski z 1951 r. (obowiązywał w latach 1952-2002)
Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali
Traktaty rzymskie z 1957 r. (weszły w życie w 1958 r.)
Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą
Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej
Traktat z Maastricht z 1992 r. (wszedł w życie w 1993 r.)
Konstytucja dla Europy z 2004 r. (nie weszła w życie)
umowy zawarte między państwami członkowskimi zmieniające i uzupełniające traktaty założycielskie
Konwencja o niektórych instytucjach wspólnych dla EWG i EWEA z 1957 r. (weszła w życie w 1958 r.)
Protokół dotyczący Antyli Holenderskich z 1978 r.)
Traktat fuzyjny z 1965 r. (wszedł w życie w 1967 r.)
Luksemburski traktat budżetowy z 1970 r.
Brukselski traktat budżetowy z 1975 r.
Traktat zmieniający niektóre postanowienia Protokołu w sprawie Statutu EBI z 1975 r.
Traktat grenlandzki z 1984 r.
Jednolity Akt Europejski z 1986 r. (wszedł w życie w 1987 r.)
Traktat amsterdamski z 1997 r. (wszedł w życie w 1999 r.)
Traktat nicejski z 2001 r. (wszedł w życie w 2003 r.)
Traktat lizboński z 2007 r. (wszedł w życie 1 grudnia 2009 r.)